Bezoekers

08-06-2022

De Wildernis route. 8 juni t/m 12 juni (pagina 5)

 pagina 1 - 2 - 3 - 4 - 5 - volgende

Vandaag zijn we begonnen aan de Wildernisroute in Zweden.

De Wildernisroute in Zweden, ook wel de Vildmarksvägen genoemd, is een 500 km lange route door het ruige Jämtland en het Zweedse Lapland. 
Onderweg kom je langs de meest spectaculaire gebieden, watervallen en rivieren van noordelijk Scandinavië. Op deze route kom je door gebieden met de hoogste beren bevolkingsdichtheid ter wereld. Een route voor de echte avonturiers. We gaan eens kijken of het is voor ons.

8 Juni - de 1ste dag

We vertrekken uit Strömsund.  Eerst diesel tanken en water.


De diesel is duur in Zweden ondanks dat er 12 cent in mindering werd gebracht door de regering.
SEK 26,38. Dat is omgerekend € 2,51
Je kunt beter in Duitsland tanken denk ik 😕


Water en lucht zijn gratis 😁

We verlaten hier de E45 en nemen de weg 342.
Een deel van deze route is  alleen open tussen 6 juni en 15 oktober i.v.m sneeuw.  Onze eerste stop is in Alanaset. We zien er twee mooie kerkjes (Alanäs Kyrka) staan en die willen we graag van de binnenkant bekijken. Helaas zijn ze gesloten al wordt het gras mooi bij gehouden. 


Dat komt waarschijnlijk omdat er kerkhoven bij de kerkjes zijn. De graven worden prima verzorgt.


Wij gaan nog een klein stukje verder naar Skansen Alanäs waar een militair fort moet zijn uit 
1940 - 1945

Het wordt goed aangegeven met borden. Je kunt het niet missen.
We doen de wandelschoenen aan en beginnen aan de tocht maar dat valt tegen. Het is flink omhoog klimmen over een ruwe bosweg.



Als dat maar goed gaat.
We besluiten om om te keren want we willen niet strakjes met gebroken benen of enkels komen te zitten want dan is einde reisverhaal. We gaan de moeilijke weg weer terug.


Eenmaal weer beneden gaan we aan een van de picknickbanken zitten. Het is alweer lunchtijd dus een kopje koffie en een wrap gaan er wel in en dan weer verder op onze route.

Het is heerlijk weer en als we een mooi plekje tegen komen dan gaan daar staan. Dat plekje vinden we in Gärdsjön
Is het niet prachtig!!




Zelf ga ik heerlijk zitten lezen en Frits gooit een hengeltje uit en dan in ene keer heeft hij beet.
Zullen we hem opeten of niet?
Ach ............. arm dier. We hebben nog zalm in de koelkast en die eten we vanavond op. Laat het visje maar lekker zwemmen. Frits legt hem voorzichtig weer in het water 😅

9 juni

Vandaag rijden we naar Hällingsafallet 
We gaan hier de waterval bekijken. We nemen de weg via Björnvägen. Dit wordt ook wel de Berenweg genoemd.


Dit is het meest berenrijke gebied van Zweden. Wij kwamen hier helaas geen beer tegen en ook geen ander wild en zo reden we verder richting de grootste kloof van noord Europa, Hällingsafallet

Dit is zeker de moeite waard om te gaan bekijken.
Een enorme watermassa stort zich 43 meter de diepte in. Vervolgens perst het zich door een nauwe canyon. 
Het is Europa's langste met water gevulde bergkloof. Na 800 meter verbreedt de waterloop zich weer en mondt uit in het Hetögeln meer.

Het is een heel spektakel om dit te horen en te zien.

 





We rijden weer verder richting Gäddede waar je kunt tanken en boodschappen kunt halen bij een ICA supermarkt. Er is ook nog een restaurantje waar je een hapje kunt eten en dan weer verder via de N243.



Wij vinden een mooi plekje om te overnachten in Frostviken aan het meer.





10 juni

Vandaag een bijzonder mooie route gereden van Gäddede naar Ankorede waar een onbewoond Sami dorpje te zien is maar de tocht erheen is geweldig. Steeds stoppen we weer om foto's te maken. We hebben zonnig weer en de weerspiegelingen van de besneeuwde bergen in de meren zijn overweldigend.




Het is druk met campers vertelt een bewoner ons. Hij komt uit München en woont nu in Zweden. Hij heeft gisteren 85 campers langs zien rijden. Hij geeft ons nog een paar tips van bezienswaardigheden die we beslist niet moeten missen.

We rijden langs Brakkafallet waar een waterval is te zien van 18 meter hoog. We zien dat er hier nog een flinke wandeling mee gemoeid is vanaf de parkeerplaats. Wij rijden verder net als de Korallgrottan. 
De grot is een kalksteengrot tussen het dorp Stora Blåsjön en het meer Ankarvattnet, op het noordelijkste puntje van Jämtland in Zweden. Het is 's lands langste grot. De grot werd pas in 1985 ontdekt en tegenwoordig is ongeveer zes kilometer van de grot verkend. Bezoekers mogen de grot niet bezoeken zonder een gids. Jaarlijks bezoeken ongeveer 400 mensen de grot.

In Blajöfjäll kunnen we tanken en nog een paar boodschappen doen in een ICA supermarkt.


We rijden verder en uiteindelijk bereiken we het Sami dorpje Ankarede.





Het kerkje is gesloten net als het museum. Jammer.

Er is een camperplaats bij het dorpje waar je een nacht kunt blijven staan maar wij rijden weer verder naar het Stekenjokk plateau.
De weg erheen is heel apart. We zien steeds meer sneeuw langs de kant van de weg liggen en dat midden juni.



We stappen zo nu en dan eens even uit want sneeuw zien we niet meer zo vaak in Nederland.

De weg gaat steeds verder omhoog en de sneeuw wordt steeds meer.




Boven aangekomen zien we hier een gratis camperplaats. Wij zoeken ook een plekje uit. Halen onze tafel en stoelen te voorschijn en hebben dit uitzicht.



Het is zo'n heerlijke temperatuur ondanks de sneeuw die hier ligt dat we besluiten buiten de avondmaaltijd te gebruiken en we blijven hier natuurlijk slapen.
Het is hier echt genieten.

#vlog11


11 juni

Wat is het gisterenavond en vannacht tekeer gegaan buiten. We zaten rond acht uur nog heerlijk buiten toen we de donkere wolken zagen komen. De wind begon aan te wakkeren en we ruimden maar vast het meubilair op. En daar begon het, regen, wind en de temperatuur begon natuurlijk te zakken. Eigenlijk viel het het nog mee want lager dan 6 graden heb ikzelf het niet zien worden. Een extra deken op ons dekbed is in die gevallen wel lekker.

Vanmorgen waren er een paar buien en veel mist maar ook dat werd naarmate de ochtend vorderde, minder.
Frits had nog werk aan zijn filmpjes en zo gebeurde het dat we pas tegen 12 uur vertrokken. Eerst richting Klimpfjället waar een oude herberg te zien zou zijn maar wij hebben hem niet gevonden en zijn doorgereden naar Fatmomakke waar de best bewaarde stad van de Sami bevolking is te vinden. Het dorp bestaat al van begin 1900 en wordt nog steeds gebruikt door de Sami bevolking bij feesten en huwelijken.

De omgeving van Fatmomakke is al eeuwen bewoond; er zijn opgravingen gevonden uit de steentijd en ijzertijd. Het gebied werd sindsdien bevolkt door de Sami met hun rondtrekkende rendierkuddes.

Het regent maar we gaan toch het dorp bekijken en het is inderdaad de moeite waard.




Zoals op de tekst te lezen is zie je dat het huisje bewoond werd door de priester van het dorp.


En op dit "plein" werd het midzomerfeest gevierd.






Hoe rustig en vredig moeten deze mensen gewoond hebben in zo'n prachtige omgeving. Al is dit natuurlijk in de lange donkere wintermaanden anders dan nu in de zomer.

 

Deze keer hangt er weer een sleutel aan de muur om het slot van het kerkje te openen maar helaas zit er nog een extra ketting aan de deur zodat we helaas niet in het kerkje kunnen kijken.

We lopen weer terug over de brug naar de camper en dan zie je dit ..............


Een vliegvisser. Dat maakt het plaatje helemaal compleet vind ik.


Als we weer bij de camper zijn aangekomen dan zien we wat het weggetje naar dit dorp heeft aangericht ffffffffff dat wordt even afspoelen.


We vinden weer een mooi plekje voor de nacht. Het is weer gratis en voor niks.
Vandaag zijn we 4 weken onderweg en aan overnachtingskosten  zijn we in totaal € 67,68 kwijt.

Ongelooflijk toch.

12 juni

Vanmorgen zag ik twee dappere Duitsers van rond de 70 jaar. Ze stonden met hun camper achter ons. We waren ook maar met 2 campers. Ik vond het frisjes en had mijn lange broek en fleece vest aan maar de Duitsers naar buiten in een badhanddoek gewikkeld. Ze liepen naar het meer. Deden hun handdoek af en liepen het meer in. Ik kreeg het ijskoud alleen al bij de gedachten. Ze bleven 1 minuutje in het water en kwamen er weer uit. Handdoek weer om en hupsakee de camper weer in.



Frits heeft afgelopen nacht het ondergaan en weer opkomen van de zon gefotografeerd. Om 23.30 uur ging de zon onder en om 3.15 uur kwam hij weer te voorschijn.

Het wordt helemaal niet donker  's nachts en dat is voor ons heel vreemd en bijzonder. Licht hoeven wij nooit meer aan te doen 😇 We zouden buiten de krant lezen zonder extra licht.


Je ziet de zon weer te voorschijn komen achte de berg.

Vanmorgen zijn we na de Duitsers hun koude bad te hebben aanschouwd zijn wij weer verder gegaan naar de Trappstegsforsen. Het was nog maar 5 km rijden voor ons in Saxnäs. het is een van de meest gefotografeerde watervallen in Zweden.
Vanuit Kultsjön stroomt de Kultsöan naar beneden in Malgomajsjön en verder naar beneden in de richting van Angermanälven en de Botnische zee.




Het is er druk met auto's en campers want iedereen wil een foto maken.

We rijden verder naar Stalon waar we een flinke klim met de camper moeten maken om helemaal boven te komen maar het is de klim waard want het uitzicht is fantastisch.



We besluiten hier te lunchen en krijgen gezellig gezelschap van 2 vriendelijke Hollanders. We maken een praatje en dan begint het te regenen. ieder loopt weer snel naar zijn camper om weer verder te gaan.

Wij besluiten om niet naar de plaats Vilhelmina te gaan. We willen naar de poolcirkel en dat willen we vanuit Stalon rechtstreeks doen. Het maakt een verschil van een 80 km. We moeten nog 385 km naar Jokkmokk waar de poolcirkel in de buurt moet zijn.

Maar de weg die we gekozen hebben is niet zo lekker om te rijden. Er zitten diepe kuilen in of de weg is bedekt met een dikke laag grof grind.


Dit moeten we nog 35 km volhouden. 

Onderweg stoppen we nog even zodat Frits nog een hengeltje kan uitgooien. Helaas zonder resultaat.😄


We komen een verzamelplaats van rendieren tegen. De dieren worden hier gesorteerd of ze goed zijn voor de slacht of om mee te fokken.



We zien dat hier en daar ook nog mensen wonen al zijn er op het moment veel leeg.


Onze staanplaats voor de nacht wordt deze keer in het bos. Frits hoopt erop om wild te spotten. We gaan het zien.

Onze wildernisroute houdt hier op. Wij gaan richting de poolcirkel.

#vlog10

Geen opmerkingen:

Een reactie posten